ZANDVLAKKEN IN WIT EN ROOD

Ergens ligt een vlakte af
Nu ligt ze niet te sidderen
Het zand blijft bleek, en bloed
Een beek
Een trouwjurk, bloedbesmeurd
Met vlavlekken gekleurd

Koraalrood aan de randen

Een eiland rijst in het midden op
Als een kop op lichte schouders
De kop bejaard, hij draagt
Een staart
Een grijsaard als een baken
Maar is wel goed in schaken

Ontwapend tot de tanden

Niet in nood van een luchtbrug
Niet in noot van een ladder
En niet zat der mensengrillen

Met het mes op de halsband
Met het mes op de keel
En de blaren op de billen

Grootmeesteres in het verzanden
En moet het eens goedkoper
Dolt ze gewoon een loper

M.J.C.A. 29-03-'03